Voor eigen 'huis' werd in de avonduren met servies gegooid en netjes weer op zijn plaats gelegd. Van kop en schotel tot het mooiste prullaria, alles was welkom. Maar het duurde een aantal maanden voordat het ‘depot’ gevuld was met voldoende blauw/wit.

Een klein uitstapje naar de tuin... Om de gedachten wat te verzetten werd voor de tuin een familiewapen in mozaïek ontworpen waarin zeer uiteenlopende invloeden zijn terug te vinden.

Er gingen heel wat uurtjes inzitten maar het resultaat mag er zijn. Delfts blauw met een twist. Fris en stijlvol...

Multi-culturele invloeden bepalen de vorm maar de inhoud blijft toch onmiskenbaar Nederlands.

Huisjes, beeldjes, kopjes en oortjes... Een heel servies ging in stukken.

Volgens mij is het Bartje... Of toch een ander ventje? Ach, hij staat er mooi.